Şili Flamingosu

Ben, Pablo Neruda, çocuktum,

Tolten'de suya komşu,

amansız denize, ırmağa, gölde kuşatılmış suya.

Yoğun kokulu dağın

resmi çıkardı sularda

ve çifte ulmo çiçek açardı.

Tüyden yapılmıştı gövdesi,

kanatları taçyapraklardı,

uçan bir güldü

güzelliğe doğru salınan.

Suya çökerdi melek

Sedeften bir gemi gibi

pembe gül ağacından boynu

parıldardı ışıkta.

Ayrıldım o yörelerden,

frak ve demir giydim,

diller değiştirdim, endam,

çok ölümden doğdum,

çok keder ısırdı beni,

bir mutluluğu 

öbürüyle değiştim,

ama derinlerde, içimde,

o yitik göldeki gibi,

bir kuşun hayali yaşar

unutulmaz bir meleğin

gün ışığını dönüştüren

göz alıcı varlığıyla

gülden devinimiyle.