herşey o kadar hızlı gelişip karışıyor ki, bu dengesizliğin altında ezilmemek mümkün değil. zihnimi ütülemeyi istiyorum. belki biraz da günlerimi. çünkü günlerim karmaşık karmaşık. etraf tutulan iplerle çevrili. en çok ellerim tutup bırakıyor ipleri. ve en çok da ipleri bir yere bağlamayı istiyorum. tutmaya çalışmaktan ellerim yoruluyor. ellerimin ipleri bırakıp biraz da gözlerimi tutmasını istiyorum, böylelikle hissettiklerimi netleştirebileceğimi düşünüyorum. her şeye birden aynı anda ihtiyacım var ve yok. şu an sadece bunu anlayabiliyorum.
0 laf geldi::
Yorum Gönder